Aan de overkant van de plas, ofwel in de VS zijn de televisie-adverteerders boos op de Amerikaanse nationale televisiezenders.

Wat is er aan de hand ? De zenders verkopen daar hun zendtijd via een zogenaamd upfront market systeem. In mei kunnen de adverteerders inschrijven op reclamezendtijd voor het gehele seizoen.

Maar ondanks afnemende kijkersaantallen (met name ook jonge mannen ) voor de networks in zijn geheel, blijven de prijzen voor adverteren wel stijgen. In de upfront markt verkopen zenders bijvoorbeeld nog niet al hun zendtijd maar bijvoorbeeld 65%. Adverteerders die later in het jaar (= scattered market) willen (bij) kopen betalen de hoofdprijs voor de resterende 35%. En dus zijn ze boos.

De adverteerders richten nu zelfs een Network Upfront Discussion Group (NUDG) op. Er zijn “slechts” 12 partijen die het leeuwendeel van de reclamezendtijd inkopen. Zij willen nu hun macht laten gelden.

Het blijft echt lastig, want ondanks afnemende kijkersaantallen voor de networks blijven zij de absolute nummer 1 om de marketeers van een zeer groot publiek ineens te voorzien met hun impactvolle medium. Daar kan geen cablenetwork of internet tegenop.

In Nederland proberen de televisie-exploitanten ook hun prijzen omhoog te krijgen. Dit jaar was het plan om de prijzen met 7-10% te laten stijgen. Maar de marktwerking (vraag – aanbod) is zodanig dat het de exploitanten simpelweg niet lukt. Er zijn drie redelijk gelijkwaardige partijen (SBS, RTL, STER) en die worden veelvuldig tegen elkaar uitgespeeld….