“Benieuwd welk gevoel Verlind zou willen delen bij het lezen van dit bericht”, vraagt de Volkskrant zich dit weekend af in de rubriek Circuit, waarin wordt “onthuld”dat de reacties op mijn (nu 2 weken bestaande) KRO weblog gefingeerd zijn. Ze komen uit een en dezelfde koker, namelijk Renxc3xa9 van Dammen, werkzaam bij de afdeling kijk- en luisteronderzoek van de publieke omroep.

Hier komt die reactie dan:

Met een verwijzing naar de verzamelde “Brieven van Ir. Schurings” doet Van Dammen een poging om zijn actie als literair stijlmiddel af te doen. Maar hij is geen literator, doch onderzoeker van de publieke omroep. Hij wilde testen, zegt hij, hoe gemakkelijk het is om onder valse naam op weblogs te reageren. Daarmee plaatst Van Dammen zich in de categorie inbrekers die dat niet doen om te stelen, maar om de beveiliging te testen. Daar heb ik niet zoveel bewondering voor, want is dat dan geen bedenkelijke methode voor iemand waarvan het doen van onderzoek zijn broodwinning is? Een onderzoeker die zich begeeft op het grensvlak van schijn en werkelijkheid verliest zijn geloofwaardigheid. Als werkgever zou ik niet gelukkig zijn met iemand met zo’n opvatting. Als journalist zou ik zijn volgende analyses wantrouwen. En naar het publiek van de publieke omroep is dit gedrag denigrerend. Zo’n weblog is geen particulier tijdverdrijf, maar een middel om de transparantie te vergroten voor wie daarin gexc3xafnteresseerd is. De ratio achter dit gedrag van Van Dammen is zoek, de relevantie ontbreekt en het middel staat niet in verhouding tot het doel.

Om het nog eens anders te formuleren: een onderzoeker die in zijn blote kont over de Dam paradeert en na aanhouding door de politie zegt, dat hij dit doet om de reactie van de omstanders wetenschappelijk te bestuderen, is in mijn ogen toch een exhibitionist.

Tegen de bezoekers van de weblog (www.kro.nl) zeg ik: de antwoorden zijn wel echt!