Advertenties

goeroeHet was zo maar een geinig kopje tussendoor:  “Eind 2016 geen advertenties meer in VI”. Hoofd Commercie en Partnerships Arne van den Berg zegt dit niet omdat de advertentie euro’s einde volgend jaar al zijn opgedroogd voor de papieren media. Nee, het is gewoon zijn doelstelling. Eruit met die advertenties in dat printmagazine. Van den Berg wil namelijk naar een Champions League of KNVB model.  Met die 150 miljoen euro die nog in tijdschriftenland geplaatst wordt via platte advertenties heeft Van den Berg niets te maken. Bij de VI kan je alleen nog maar terecht voor contentmarketing. Als een autofabrikant een nieuw model wil verkopen bij VI kan dat niet meer via een 1/1 pagina met een mooi beeld van de auto, de voordelen en de prijs. Nee mensen, bij VI wordt er een online video gemaakt waar Ronald de Boer zijn mening geeft over de opwarming van de aarde en waarom hybride auto’s de oplossing zijn. Inclusief een naamsvermelding bij het wekelijkse interview met de VI abonnee. En Sjaak Swart vermeldt in een VI interview en passant dat hij Syrische vluchtelingen in huis neemt en die persoonlijk met dat ene merk SUV zal ophalen bij de grens. Belangstellend wordt er vanuit Sanoma, De Persgroep en TMG gekeken naar deze innovatie. Een Linda zonder advertenties van Estee Lauder, Armani en Chanel. Een Libelle zonder Dove, Vichy en Unox affiches. Er is niets mis met contentmarketing. Maar er is een functie voor elke advertentievorm. Verbind deze aan de doelstellingen aan de klantreis van een merk. Zo heeft content wel een rol in informatie verstrekken en het versterken van een merk. En een platte advertentie, ook al worden het er steeds minder op papier, heeft een rol in het bekendmaken van merkboodschappen. Andere vormen van advertising kunnen juist weer harde conversie tot doel hebben. Sociale kanalen kunnen helpen in het delen van klantervaringen. De Champions League is juist veel waard dankzij de standaard TV commercials die je er in kwijt kunt. Gratis speltip voor Arne: omarm elke advertentievorm die er is. Anders speel je straks degradatievoetbal in de 5e klasse Zaterdag.

Coumn Adformatie 15 november 2015

Eigen tuin eerst

kabLeuk natuurlijk die ministers in Den Haag op Prinsjesdag. Maar voor het mediavak zijn de ministers die vakgenoten jaarlijks verblijden tijdens de MWG seizoensopening op die derde dinsdag in september veel belangrijker. Zo’n tweehonderd man en vrouw gingen er eens even goed voor zitten. Ruud Wanck, GroupM Connect CEO WW, trapte af als Minister van Mediabureaus. Voor de goede verstaander was zijn boodschap meer dan duidelijk. Technologie zorgt helemaal niet voor gelijkheid en transparantie. We hebben te maken met grote technologiebedrijven die zich als uitgever opstellen en consumenten en adverteerders allemaal in hun eigen tuin proberen op te sluiten. De zogenaamde walled garden. Zo kondigde Google onlangs aan haar Youtube videovoorraad alleen nog maar te ontsluiten via haar eigen poortwachter, Doubleclick Bid Manager. Dat maakt het wel heel ingewikkeld voor bureaus en adverteerders om over verschillende platformen te gaan optimaliseren. Partijen als Google, Facebook en Amazon vertegenwoordigen enorme hoeveelheden consumenten. Die sluiten ze ieder op in hun eigen tuin. Dat maakt het voor lokale uitgevers met een laag digitaal bereik via alleen hun eigen sites en apps erg lastig om te concurreren. Dus keek iedereen na het verhaal van Wanck uit wat de Minister van Uitgevers te melden had. Geert-Jan van der Snoek – CEO TMG – is natuurlijk de man die namens lokale partijen hier wat over kon zeggen. Want dit raakt alle lokale mediabedrijven. Van TMG tot Persgroep en van Sanoma/SBS tot RTL. Maar de stelling van Van der Snoek deed tweehonderd paar wenkbrauwen fronsen. Zijn stelling: “Digitalisering van radio is meer dan DAB+”. Dat klinkt toch alsof Minister Dijsselbloem zich op Prinsjesdag druk maakt over het soort asfaltering op de ringweg van Alkmaar. Liedewij FM vond het leuk natuurlijk. Maar de zaal verwachtte een mening over de digitale strategie, een continu groeiend domein waar zeven keer zoveel in omgaat dan in de krimpende radio. Hoe voorkomen lokale publishers dat ze gedwongen met de grote jongens zaken moeten doen omdat die en masse de data bezitten qua identiteit en targeting? Gaat Geert-Jan met zijn lokale collega’s nog eens de handen ineen slaan? Of blijven ze een lullig tuinkaboutertje bij hun eigen vijvertje?

Column Adformatie 2 oktober 2015

Content Marketing

meetgreet(4)Vorige maand deed Adformatie het vak opschrikken met de kop op de cover. ‘Nederland te klein voor content marketing?’
luidde de suggestieve tekst. Onder meer ons kleine taalgebied is een beperking volgens het artikel dat erbij hoorde. Daar ga je dan toch over nadenken. Is Nederland misschien überhaupt te klein voor internet en televisie? Op het hoofdkantoor van Praxis zijn ze zich helemaal rot geschrokken van deze kop. Na twintig jaar bezig te zijn met Eigen Huis & Tuin krijgen ze opeens van Adformatie te horen dat Nederland te klein hiervoor is. Volgens ingewijden is dit artikel als een bom ingeslagen bij de Postcodeloterij. Al vijftien jaar lang maken ze programma’s als Miljoenenjacht en 1 Tegen 100. Ze trekken er miljoenen kijkers mee. Maar nu blijkt dat Nederland hier te klein voor is overwegen ze er de stekker eruit te trekken. Bij Vacansoleil dreigen ontslagen te vallen. De marketingdirecteur die al een dikke tien jaar verantwoordelijk is voor de samenwerking met het TV format Campinglife zal verantwoordelijk worden gesteld voor het bedrijven van content marketing in een te klein land. Die kan binnenkort zelf in een tent gaan wonen. De paniek is ook uitgebroken bij Zilveren Kruis. De Vakantiedokter app is inmiddels 60.000 keer gedownload. Na het Adformatie bericht vragen zij zich af waar ze in  Godsnaam mee bezig zijn. Een aantal downloads dat overeenkomt met een inwoneraantal van pakweg Roermond of Nieuwegein is lachwekkend. De aangekondigde samenwerking van Sanoma met Social1influencers komt op losse schroeven te staan nadat Peter de Mönnink heeft gelezen dat Nederland volgens Adformatie niet echt een ideale voedingsbodem voor ambitieuze content marketing is. De Mönnink denkt er nu ook over om het gedoe met webshops en TV programma’s rondom VT Wonen te elimineren.  Bij RTL Nederland lopen alle medewerkers van RTL Concepts al een maand te ijsberen door de gangen. Hun baan staat op de tocht. In een verstikkend klein Nederland zullen zij nooit meer leuke dingen kunnen bedenken voor Jumbo, Campina of Lays. Het is precies zoals hoofdredacteur Astrid Prummel in haar commentaar al schreef: “Er zijn helaas vooralsnog meer buzzwords voor content marketing in omloop dan aansprekende Nederlandse voorbeelden”.

Column Adformatie 7 augustus 2015

Rob

snorNou mensen, daar gingen we natuurlijk even voor zitten. Voor het verhaal van Rob Benjamens in Adformatie met de veelbelovende kop ‘Hoe Nederland weer reclameland kan worden’. Dat is nog eens een belofte. Rob praat de Nederlandse reclamewereld in vijftienhonderd worden gewoon even uit de prut. En dan met name de internationale bureaunetwerken. De Nederlandse vestigingen daarvan tellen niet meer mee. Een willekeurige bloemschikker is creatiever dan de art en copy artiesten die rondlopen in de netwerkbureaus. Benjamens weet ook precies waar het aan ligt. Er zijn drie oorzaken aan te wijzen. Ten eerste is de economie de schuldige. Budgetten staan onder druk, daardoor gaan de  rendementen en salarissen omlaag. Talenten worden niet meer opgeleid en laten de bureaus links liggen. En natuurlijk, de adverteerder is ook schuldig volgens Benjamens. Want weet je wat die adverteerder doet? Die neemt de regie! Meer dan ooit zelfs. Verdorie zeg, vroeger hadden de bureaus het nog voor het zeggen. Maar nu nemen de adverteerders zelf het heft in handen. Die kiezen voor specialisten en efficiëntie. Sterker nog, ze gaan gewoon naar jonge net begonnen bureaus. Daar staken die old boys vroeger gewoon een stokje voor. De derde oorzaak ligt bij de nieuwkomers. Startups die wel met hun vak bezig zijn, maar teveel vanuit een ideologisch startpunt. Maar goed, we zijn inmiddels veertienhonderd woorden verder in het huilie-huilie verhaal van Rob over de reclamewereld. Dus worden we nu wel heel nieuwsgierig naar die fantastische oplossing van honderd woorden die de Nederlandse reclamewereld redt. Nou, daar komt ie dan. Rob geeft aan dat de reclamebureaus nieuwe organisatie- en verdienmodellen nodig hebben. Wauw! Maar eeh.. wat dan precies Rob? Verder zou een 24/7 social media service de reclamewereld kunnen redden. En de ‘magic’ mag ook breder ingezet worden. Rob, kom op je kan beter. John Zeigler, Chariman van DDB in Azie, was laatst wat concreter hierover. Reclamebureaus zouden eens echt naar hun klanten moeten gaan luisteren. Praten over groei en omzet in plaats van over 30 seconden commercials. Ze zouden hun creativiteit voor business ideeën kunnen inzetten. En laat ze allemaal een Apple Watch kopen Rob. En neem er zelf ook een.

Column Adformatie 12 juni 2015

Bobbi

CCrbw5fVEAAw5o3 (2)Seks, drugs en rock and roll, de gouden combinatie. Totdat zanger Dinand Woesthoff van de rockband Kane op een zonnige dinsdagochtend met zijn kinderen in de auto op de A4 ter hoogte van Schiphol reed. Eerst wees Dinand nog naar een opstijgende Boeing 747. Wat een mooie vorm heeft dat vliegtuig. Maar vlak daarna stond er opeens iets met hele andere vormen in het weiland. Een meer dan levensgrote Bobbi Eden, pornoster, lacht vriendelijk naar Dinand en zijn kinderen op het welbekende Clear Channel buitenreclame object. Alle sterke punten van Bobbi zijn netjes bedekt. Maar er staat een verwijzing naar de webcamsex pagina van de blonde diva. En dat schiet de zanger van Kane in het verkeerde gouden keelgat. In een tweet of tien uit hij zijn ongenoegen. Webcamsex, hoe moet hij dat zijn kinderen uitleggen? Een ‘belachelijk onverantwoorde positie’ neemt Clear Channel in volgens Woesthoff. Ook tweet hij het telefoonnummer van Clear Channel. Of iedereen de exploitant even wat ‘educatief moreel besef’ wil bijbrengen. Nou heeft hij misschien een punt. Maar zo’n tirade klinkt net iets minder geloofwaardig van iemand die zich met zijn band Kane ooit door de vloeitjes van Mascotte liet sponsoren om de kijkbuiskinderen van jongerenzender TMF aan de zware shag te krijgen. Wat de zedenpreek ook niet sterker maakt is dat de zanger er de marketing van zijn eigen kinderboekjes bijhaalt. De vraag is of er een grens is overschreden. Tijdens RTL Telekids kan je met een druk op de knop naar teletekst. En dan mag papa uitleggen wat een ‘horny pretty black beauty’ op een webcam is. Op SBS zit je op elk moment via teletekst voordat je het weet ‘live met een geil wijf’. ‘s Middags horen kinderen op Radio538 hoe ze condooms in alle soorten en maten online kunnen bestellen. In een aantal gevallen vraag je je inderdaad af waarom mediabedrijven op deze manier een paar euro’s willen verdienen. Alhoewel blond, geeft Bobbi via Twitter Dinand nog het allerbeste antwoord: “..Hey! Zit niet zo te zeuren man! Je mening is prima hoor. De discussie ook. Gelukkig mag dat in NL..”.

Column Adformatie 1 mei 2015

SPOT

downloadNee, dat vliegtuig hebben wij niet uit de lucht geschoten. Mentsov is door kabouters neergeknald. Bijna alle Nederlanders zijn homo. De Krim heeft zich geheel vrijwillig aangesloten bij Rusland. De televisiebestedingen nemen toe. En de kijktijd is wederom gestegen. Onlangs publiceerde SPOT, de Stichting ter Promotie en Optimalisatie van Televisiereclame, haar jaarcijfers.  De bestedingen stegen met 3%. Dat was volgens het bericht ‘erg positief’. Televisie had zich zelfs ‘fantastisch hersteld’. Voor het gemak werd er maar niet meer over de prognose van augustus vorig jaar gesproken, een verwachte stijging van tussen de 5 en 7%. Maar goed, je hoeft ook niet alles te vertellen natuurlijk. Ook qua kijktijd was er weer sprake van een record meldde het ronkende persbericht. In een promotiefilmpje van SPOT wordt gesproken over een ‘historisch jaar’ waar bij ‘forse stijgingen’ in kijktijd in de doelgroepen 35 tot 49 jaar en 50 tot 64 jaar. Deze ‘forse stijging’ was maar liefst plus vier procent. We ronken verder. Onder jongeren werd in 2014 ‘massaal’ televisie gekeken. Opeens schakelt het filmpje hier over in absolute minuten en worden er geen groeipercentages meer genoemd. Maar het zou heel goed kunnen dat deze percentages zo groot waren dat ze simpelweg niet in het beschikbare beeld pasten. Een kuchende man met regenjas in een duistere parkeergarage meldde onlangs nog wel dat de kijktijd tot pakweg 30 jaar de afgelopen tien jaar met vijftien procent was gedaald. Terwijl de zestigplussers juist pakweg vijftien procent meer zijn gaan kijken. Maar ja, onbetrouwbare bron. Traditioneel werden de cijfers ook op een evenement gepresenteerd voor bureaus en adverteerders. Op het podium zaten vier vertegenwoordigers die verantwoordelijk zijn voor de zendtijdverkoop van televisiezenders. En de zaal hoefde niet te raden wie de mol was. Alle vier waren ze goed in het saboteren van ontwikkelingen als bijvoorbeeld programmatic. Televisie is een prachtig krachtig medium. Maar doe er niet krampachtig over. Omarm nieuwe ontwikkelingen. Zet uw klanten op het podium. Durf ook mindere punten te benoemen. De zaal zit niet vol Dave Roelvinkjes. Maak van de P van SPOT geen Propoganda.

Column Adformatie 20 maart 2015

Goede reclame

daveNet als je denkt dat je geen column onderwerp hebt, slingert er gelukkig weer iemand een vakdiscussie aan. Inge Ligthart van Dawn ziet vanwege kritiek op de Triodos “vijf-dingen”- campagne met kokende kikkers aanleiding voor een breed debat over ‘reclame met inhoud’’. Hoera. Een feest wordt het helemaal als Andy Modelmans als reactie er een complete bibliotheek bijhaalt in zijn blog. Met ongeveer veertig links naar artikelen en literatuur. De eerste bloglezers vallen al flauw. Het eerste gedeelte van de blog is goed te volgen. Het gaat over reclame, dat het effectief en meetbaar moet zijn. Dat het een vak is waar vakmanschap en verbeeldingskracht een belangrijke rol speelt. Waar! Maar dan gaat het mis. Want er wordt over geschakeld naar betekenisvolle reclame. “Reclame met inhoud, die ergens over gaat en mensen als intelligente wezens beschouwt”. Veel vakgenoten laten in de reacties onder de blog weten dat ook zij graag de wereld willen redden. De reageerders rollen over elkaar heen over wat reclame en middelen wel niet kunnen doen om betekenisvol te zijn. Maar iedereen schijnt te vergeten dat reclame op zich helemaal niets redt. Dat reclame maar een verlengde is van het bedrijf dat haar producten of diensten wil verkopen. En ja, er zijn steeds meer bedrijven bezig met duurzaamheid en het verbeteren van het leven op de planeet. Bedrijven als Triodos zijn zelfs opgericht om duurzaam, ethische en transparant te zijn. En als zo’n bedrijf dan bij zijn reclamebureau komt, wil het gewoon een campagne die hun propositie voor het voetlicht brengt. En reclamemakers moeten dan gewoon hun werk doen. Reclame zoals de reclameman van de vorige eeuw, Bill Bernbach, het ooit bedreef. Reclame kan verkopen. Het meest krachtige element in reclame is de waarheid zei hij. Reclame kan geen productvoordeel creëren, het kan dat alleen overbrengen. Zo is het, reclame maakt van Dave Roelvink geen misdienaar. Allemaal waarheden als een kikker koe. En een van zijn meest beroemde quotes: ’If your advertising goes unnoticed, everything else is academic’. Reclamemensen, stop met zeuren over reclame met inhoud. Doe waar je goed in bent. Voor een blindengeleidehond of een vaatwastablet. Aan het werk!

Column Adformatie 5 februari 2015

Heroine

heroineWie is er nu verdorie king? Content of distributie? Wie ziet dat het Europees Parlement zich momenteel druk maakt over de dominantie van technologiebedrijven als Google, zou denken distributie. Google zou opgesplitst moeten worden omdat haar eigen diensten een betere plek op het schap krijgen dan die van concurrenten. Het Europees Parlement heeft zich niet eerder druk gemaakt over bedrijven die sterk zijn in content. Endemol hoeft niet verder als Ende en Mol. En Walt Disney niet als Walt en Disney. Is distributie dan toch king? Een content bedrijf als Axel Springer liet eerder dit jaar openlijk weten dat Google belangrijk is voor bezoek en advertentie-inkomsten, maar zegt te vrezen voor technologische overheersing en diefstal. Kranten leveren content die Google gratis verspreidt. Google is voor verslaafde uitgevers de dealer van de heroïne die bezoek en advertentie-inkomsten heet. Niet zo gek is het dat Axel Springer, evenals de New York Times, onlangs een aandeel nam in het Nederlandse Blendle, een digitale kiosk met artikelen uit tijdschriften en dagbladen. Beide bedrijven willen best verslaafd raken aan het digitaal verkopen van losse artikelen. Maar tegelijkertijd willen ze er niet zo afhankelijk van worden als Bassie van Adriaan. Best opmerkelijk dat twee grote buitenlandse uitgevers met een vingerknip een aandeel in Blendle verkregen van oprichter Alexander Klöpping en co. Lokale uitgevers zoals De Persgroep en TMG die met hun content Blendle levensvatbaar maakten, blijven met lege handen achter. Blendle is nu nog een sigaretje, maar als het ook heroïne wordt, dan bepalen New York Times en Axel Springer mede de prijs van de content die de lokale aanbieders gaan ontvangen. Of als Axel Springer TMG zou kopen, dan heeft de Telegraaf opeens een voorkeurspositie ten opzichte van de Volkskrant. Bovendien profiteren de lokale uitgevers niet van inkomsten in grote markten, zoals John de Mol dat ook terecht doet als hij met een succesvol lokaal project de grenzen over gaat. Als lokale uitgevers willen dat content king blijft, moeten ze nu de kraan richting Blendle dichtdraaien en een aandeel eisen. Voordat ze brakend en impotent in de goot eindigen.

Column Adformatie 24 december 2014

Horneman naar ajax

20101014_hans_horneman_1Er is een nieuwe rage op gang gekomen in de wereld van communicatie. Edwin van der Sar werd direct na zijn carrière als profvoetballer directeur marketing van Ajax. “Ik zie mezelf niet direct weer op het veld staan,” aldus Van der Sar. “Een managementfunctie lijkt me leuker”. Onlangs maakte reclamebureau Anomaly bekend dat zij Edgar Davids in dienst nemen als creatief. Hij is namelijk verslaafd aan popcultuur, weet veel van China en heeft een interessante achtergrond, aldus oprichter Richard Mulder van Anomaly.

Marketing en reclame iedereen kan het. Waarom ook niet? Net als bij prostituees is een opleiding eigenlijk niet nodig. Soms is een jaartje Cruijff University nog handig als je gelijk een directeursfunctie wilt vervullen. Ervaring is alleen maar overbodige ballast. Deze benoemingen brengen ook een omgekeerde beweging op gang. Zo heeft Hans Horneman er volgens insiders wel oren naar om keeperstrainer bij Ajax te worden. Horneman, die mediabureau OMG heeft verlaten, geeft aan dat hij in zijn werkzame leven als bureaudirecteur veel in skyboxen bij voetbalclubs heeft rondgehangen, veel verstand heeft van Chinees eten en hij heeft een interessante achtergrond. Bovendien heeft zijn voormalige bureau zojuist toekomstig Ajax shirtsponsor Ziggo binnengehaald. En dat biedt een meer dan voldoende basis om de functie van keeperstrainer bij Ajax te gaan vervullen geeft Horneman aan. “Bovendien lijkt het me gewoon ook leuk”.

Naar verluidt zullen meerdere communicatietoppers een overstap overwegen. Zo aast Diederik Breijer vanwege ervaring met brute hondengevechten op een managementfunctie in de vechtsport K1. Ook TBWA\’s Simon Neefjes denkt na over een volgende stap na zijn bureauleven. Hij bezocht afgelopen week nog de wedstrijd Ajax tegen Barcelona. Neefjes hoopt een functie als specialistentrainer voor verdedigers bij Ajax te gaan bezetten. “ik ben afgelopen week in de Arena nog op de foto gegaan met Carles Puyol en dat voelde goed”.

Kortom mensen, opleiding en ervaring zijn een zwaar overschat fenomeen. Dus heeft u nog een vacature open in uw bedrijf, onderneem dan actie. Iemand als Winston Bogarde zou zomaar uw nieuwe Chief Technology Officer kunnen zijn.

Adformatie column, 8 november 2014

Doe-het-zelven

hamerDoet u al aan programmatic?  Dat maakt ons leven zo gemakkelijk. Adverteerders zijn blij. Dat media-inkopen is toch een fluitje van een cent? Kunnen we nu zelf! Eva Ruiz van Vodafone zei  vorig maand op een MWG bijeenkomst:  ‘En de buying, die gaan we meer zelf doen. Want ik vind dat proces te weinig transparant. Ik heb er te weinig grip op. Voor dezelfde pagina in print betalen wij soms wel vier keer meer, omdat we een grote adverteerder zijn’. Goedkoop staat dus voorop. Je huurt er gewoon een programmatic mannetje voor in en klaar ben je. Of je even de wasmachine aanzet. Alleen heeft dat mannetje natuurlijk ook wel wat technologie nodig. En misschien ook wel technologie die niet perse in eigendom van de media-eigenaar is. Liever 10 WC eenden in de lucht dan eentje op de grond. Goedkoop mag ook niet het belangrijkste argument zijn. Het gaat om precisie van campagne-levering. En over goede definitie van de doelgroep. Ook over het snel kunnen schakelen op beschikbare digitale contacten bij verschillende (!) mediabedrijven. We willen ook goed raak schieten zonder teveel waste en op echte mensen. Niet op robots in Oezbekistan. En dat allemaal in een volledig geautomatiseerd proces dat efficiency en transparantie garandeert. Dat vereist goede technologie. Maar ook de juiste mensen aan de knoppen. Het liefst 24 uur per dag. Adverteerders die dit in huis willen doen moeten zich dus realiseren dat hun verwachtingen weleens onrealistisch kunnen zijn. Dat ze de schaal niet hebben om hier vol in mee te kunnen doen. Niet in prijsonderhandeling en niet in investeren in onafhankelijke technologie. En dat programmatic ook geïntegreerd dient te worden met andere middelen. Media is niet de core business van adverteerders. Daarom ging het door adverteerders opgerichte Kobalt in Nederland ten onder. Niet voor niets kondigde bierbrouwer Inbev enkele weken geleden in de VS aan hun miljard aan media na ruim twintig jaar in huis toch maar weer te outsourcen. “Om voorop te kunnen lopen in de industrie met innovatieve en baanbrekende connectieplanning in een snel veranderend medialandschap” aldus de Inbev  marketingbaas Jorn Socquet. Bierbrouwers brouwen bier. Mediabureaus kopen media in. Proost.

Column Adformatie, 30 oktober 2014