De losbandige dames Paris Hilton en Nicole Richie hebben grote woede van de kijkers naar hun showThe Simple Life teweeg gebracht. In de meest recente episode van de derde serie van dit tv format werkten de dames voor de kost in een begrafenis onderneming
De twee lichten reden rond in een lijkwagen, gooide een graf dicht en hielden een nepbegrafenis voor de lol. Tijdens hun werkzaamheden morsten ze wat menselijke as uit een urn en zogen het op. En dat schoot een van de vrouwelijke kijkers in het verkeerde keelgat en die zocht massaal de pers op. Het as incident gebeurde in dezelfde kamer als waar haar vader opgebaard lag.
De begrafenis ondernemer haast zich te zeggen dat de as niet echt was (echt niet …?). En dat het een mengsel van onder meer cement zou zijn. De begrafenis ondernemer meldt verder dat hij echt niet mee zou doen als het zijn bedrijf zou schaden. Hij zou ook niet betaald zijn door de producent.
Ruud de Langen 
Ja ik heb die aflevering vandaag nog gedownload en het moet wel nep zijn. Wie gaat die 2 nou zo’n taak geven.
De grenzen van wansmaak zijn nog lang niet in zicht zolang geen programmamaker zich verplaatst in de gevoelens van de gemiddelde kijker.
Ik denk dat de gemiddelde kijker hiervan heeft genoten.
Endemoller neem ik aan.
Zeg mij wat de gevoelens van de gemiddelde kijker zijn en ik geef u een succesvol format.
Klinkt best aardig deze zin.
Wat ik er mee wil zeggen: De gemiddelde kijker bestaat niet en de gevoelens van de gemiddelde kijker al helemaal niet.
Ontkennen dat er geen gemiddelde kijkers zonder gevoelens zijn, is hetzelfde als ontkennen dat de Nederlandse televisiemarkt overspoeld wordt met wanprodukten uit de bekende stallen…En dat er geen succesvolle formats zijn, heeft alles te maken met het onderschatten en negeren van de gemiddelde kijker.
Volgens mij floppen er meer formats omdat de ‘gemiddelde kijker’ wordt overschat.
Ik heb anders enorm genoten van die aflevering.
@ ML. Hoe zeer ik je bijdragen ook waardeer, ik ben het toch oneens met je.
* De gemiddelde kijker bestaat niet. Er bestaat ook geen gemiddeld mens. Ook geen gemiddelde consument. De een houdt van pindakaas, de ander van jam. De een houdt van Big Brother, de ander van Nova. sommigen van beiden.
* Op de Nederlandse televisiemarkt verschijnen wanprodukten en pareltjes. In alle genres en alle vormen.
Van grote en kleine producenten. Net zoals in de Nederlandse supermarkten, rotzooi en lekkernijen van Unilever en van kleintjes.
* De kijker wordt noch onderschat, noch overschat. Of allebei, maar dat kokmt op hetzelfde neer. Elke producent, elke zender, wil toch het maximale bereiken? er is toch niemand die denkt: En nu gaan we ‘s troep maken, waar niemand naar kijkt’ (al lijkt het daar soms wel op, dat geef ik toe)
Iedereen doet zijn best en probeert in zijn metier het beste te maken: De Endemollen, de Eyeworks, de blue circle’s, maar ook de kleintjes.
Als er al sprake is van vervlakking in dit land (maar dat verwijt werd ook al gebezigd in de 17e eeuw) dan is dat zeker niet de schuld van de ‘groten’ van de tv, of van de media. Een samenleving is nu eenmaal voortdurend onderhevig aan verandering. En als je dan niet meer zo goed mee kunt komen (en dan heb ik het soms ook over mezelf) dan zie je dat al snel als vervlakking.
Je geeft zelf toe dat er sprake is van een zekere vervlakking, dan denk ik bij mezelf als simpel denkend mens dat elke zichzelf respecterende programmamaker daar tegen ten strijde moet trekken en dat met alle mogelijke middelen moet tegenhouden. Als deze programmamakers het ook al laten afweten en gaan voor het grote geld dan is het einde zoek en zal in de toekomst zoiets als de spermarace of een reality soap over terminale patienten de norm zijn. Het zijn uiteindelijk ook niet de poenscheppers die hun bijdrage leveren aan een cultureel erfgoed, maar zij die vanuit hun hart werken, ongeacht de financiele consequenties. Dat vereist meer moed dan te kiezen voor het grote geld.