Het is een nieuwe trend. StakingTV. Gisteren zonden de programma’s van de publieke omroep De Wereld Draait Door, De Leugen Regeert en Paul’s Parenavond niets uit. Beelden van publiek dat van verveling bijna omvalt, is spectaculair zo blijkt uit de kijkcijfers. De genoemde programma’s wisten nog tussen de ruim 200.000 en 300.000 kijkers te trekken. Dat zijn toch heel wat Arena’s vol.
Zo doet het oersaaie publiek van Paul de Leeuw nog altijd twee keer zo veel kijkers als de finale van het peperdure Terra Incognita op Net5 afgelopen zondag. En kijken ook de makers van programma’s op Talpa (die wat mogen kosten) als NSE en Samen – waar presentatoren en acteurs wel hun stinkende best doen – met jaloezie naar de kijkcijfers van een nieuwe rage: StakingTV.
Ruud de Langen 
Wat een aanfluiting, die acties van de omroepen. Een beter bewijs van het onwrikbaar vastgeroeste, naar binnen gerichte en volstrekt gedateerde systeem dat PO heet, had niet geleverd kunnen worden door die jokers zelf!
Nog steeds maken ze zichzelf wijs dat kwaliteit en pluriformilteit alleen kan bestaan in de constellatie met omroepverenigingen. Wat een ONZINNIGE gedachte! Hoeveel kijkers zitten nog te wachten op de duiding van het nieuws door vier verschillende actualiteitenrubrieken. Hoe onderscheidend is de NCRV ten opzichte van de KRO? De AVRO van de TROS? De VARA van de VPRO? Gepiel in de marge!
Vanochtend hoorde ik op Radio 1 een discussie-programma over de PO. Een beller stelde de zeer terechte vraag hoe het toch kon dat in Belgie en Engeland centraal ge- en bestuurde publieke netten er wel in slaagden om een brede en kwalitatief hoogstaande programmering neer te zetten. Presentator Felix Meurders gaf het alleszeggende antwoord: “Ja, over Belgie zullen we het na het nieuws maar eens hebben…, bedankt voor het bellen”.
En dat illustreert de huidige houding van de stakingszwangere Publieken. Geen ruimte voor nuance. Tunnelvisie. Tegenlicht? Daar doen we nu even niet aan. So much voor kwaliteit…
Laat een saneerder met ruggengraat eens een half jaartje huishouden in Hilversum. Geef hem 1 opdracht: kam het pluche stevig uit, maar spaar de programma’s. Dan zijn we meteen klaar. Al die zenderbaasjes, de hulp-sinterklazen en hun gehele hofhouding een leuke levensloopregeling cadeau doen. Want laten we nou eerlijk zijn: DAAR moet en kan worden bezuinigd, dan hoeven de programma’s (en hun makers) geen slachtoffer te worden.
Wie durft?
Nou ja. Op zich leverde die stakingen (wat je er ook van vindt) wel spannende televisie op..
De meeste programma’s worden gemaakt volgens een strikte forumule. Je weet al van te voren precies wat er gaat gebeuren.
Dat was nu niet het geval.
Vandaar wellicht die kijkcijfers..
tv is vaak “behang”, mensen hadden misschien niet eens in de gaten dat er een staking aan de gang was..
200.000 of 300.000 kijkers is nou niet echt superveel te noemen!
Normaliter kijken er veel meer mensen naar deze programma’s. En de kosten zijn er toch reeds voor gemaakt, maar vervolgens gaan die lui waar wij belastingcenten voor betalen staken.
Laat ze er snel iets mee bereiken, want anders blijven ze bezig met stakingtv blehhh 🙂
Ongetwijfeld ziet Johnny hier een kansje schoon!