In de GPD bladen vandaag een artikel over ‘het betere jatwerk op de buis’. Volgens de kranten reisde Fred Oster vroeger al naar Amerika om daar programma-ideeen op te doen en decors te fotograferen. Bedenk een goed programma en binnen een jaar heb je minstens 3 varianten: In het artikel verder veel voorbeelden over de na-aperij:
– Big Brother -> De Bus, De Gouden Kooi e.v.a.
– Klasgenoten -> De Reunie
– Blik op de weg -> Wegmisbruikers
– Boer zoekt vrouw -> Schoondochter Gezocht
– Dancing with the stars -> Skating, Bowling en Darting with the stars
Van der Goot gaf het onlangs nog aan. In een overvolle commerciele markt is geen ruimte voor risico. Programmadirecteuren zijn dus nog angstiger dan de gemiddelde getuige in de Willem Holleeder zaak. En kopieren ze dus als bezetenen.
Ruud de Langen 
Wat dacht je van al die klus, verbouw en woonprogramma’s…
Icedancing with the stars…
Eens met Leo. Televisie maken is voor 70% stelen, gappen, kopixc3xabren, ook wel “je laten inspireren” genoemd.
ach in de jaren 50 hadden ze veel real life programmas omdat ze niks konden opnemen 😉
Ik weet niet wat ik erger vind, al die tv programma’s die gekloond worden, of de films waarvan maar nieuwe versies gemaakt moeten worden. Helaas halen de kopien het nooit bij de originelen….. 😦
Gris: Police academie , Back to the future , James Bond.
etc er zijn genoeg voorbeelden .
Maar inderdaad bij Tv programmas is het wat minder.
Vergeet niet alle swapprogramma’s. Puberruil om er maar eens een te noemen!!
Alles is de schuld van Fred Oster….. 😉
Deed hij het vroeger ook niet met cavia’s?