Cees Labeur heeft als programmamaker afscheid genomen van de NCRV na dertig jaar. En doet nog even een boekje open in de Volkskrant over hoe het er binnen de omroep aan toe gaat. Onder andere over de geldverkwisting. Zo zijn er twee (!) identieke geldverslindende studio’s gebouwd voor Netwerk. Eentje bij de EO en eentje bij de NCRV. Maar echt een mooi staaltje van de christelijke omroep blijkt het afscheid van programmadirecteur Harry Hemink (foto) te zijn geweest in 2003. Hemink had na de affaire met Paul de Leeuw – die de omroep had verlaten – een openhartig rapport geschreven..
over wat er mis was gegaan. Als dank hiervoor werd hij door de voorzitter van destijds – Kees Klop – ontslagen. Volslagen onterecht volgens Labeur. Maar het wordt nog mooier. Een half jaar na zijn ontslag overleed Hemink aan kanker. En nu blijkt dat, dankzij de christelijke Klop, dat Hemink tot een week voor zijn dood heeft moeten onderhandelen over zijn afkoopsom. Wat een paar fijne laatste weken van je leven. Daar waren de laatste weken Saddam Hoessein een paradijs bij. Hoe was die slogan ook alweer? ‘De NCRV laat de mensen in hun waarde?’ Zou dit verhaal hier ook terug te lezen zijn?
Ruud de Langen 
Dit is Cees Labeur niet hoor!
Nee inderdaad, in de tekst staat ook wie dat wel is.
De man op de foto is Harry Hemink. Cees en Harry waren hele goede vrienden. Wat hem, naast alle goede kanten, wellicht blind maakte voor de meer donkere kanten van Harry Hemink. Ik heb heel nauw met Harry samen gewerkt, was zijn beleidsadviseur en secretaris. De stelling “De NCRV laat mensen in hun waarde” is gebaseerd op een beleidsdocument dat ik ooit geschreven heb.
Maar toen ik ziek werd was hij verre van menselijk en liet mij zeker niet in mijn waarde. Tijdens mijn reïntegratie, terug naar werk, toonde hij geen enkele inzet of betrokkenheid. Ik heb nog enige jaren part time gewerkt voor de NCRV.
De mensen waar ik onder werkte waren tevreden over mijn werk. Het deed er niet toe. Hij wilde dat ik ontslagen werd terwijl dat wettelijk gezien niet geoorloofd was. Hij toonde geen mededogen. Ik heb moeten onderhandelen over mijn afkoopsom terwijl ik nog zeker niet hersteld was. Dankzij hem.
Maak hem geen slachtoffer. Wat hem is overkomen, deed hij zelf ook. Niet alleen met mij, ook met anderen. Ik leef nog, maar met heel veel beperkingen en een laag inkomen, dankzij hem.