De hedendaagse advertising wordt verpest door universitair geschoolde marketeers. Dat was de boodschap van Dave Trott op het Grote Marketing Congres. Marketeers denken dat reclame hetzelfde als marketing is. Maar dat is niet zo volgens Trott. Marketing is marketing en reclame is de stem van marketing. De meeste advertising werkt niet meer omdat marketeers in de systemen en methodieken van bedrijven worden gepropt. Een soort dwangbuis. Over reclame wordt langdurig gedebatteerd, gediscussieerd, gebriefd, gedebriefd, gerebriefed totdat het ‘klopt’. De beste argumentatie leidt meestal niet tot de beste reclame zegt Trott. Het resultaat van teveel vergaderen is lauwe pap. Alle commercials zien er hetzelfde uit, het kabbelt voorbij en heeft steeds minder impact. Het gaat niet om likeability maar simpelweg om gehoord te worden, zegt Trott. Of zoals Trump zegt over zijn eigen twittergedrag “My tweets hit home, they have to get a point across”. En dat zegt Trott ook. Communicatie in welk kanaal dan ook moet eerst impact hebben voordat je kan communiceren en daarna overtuigen. Ook reclamelegende Bill Bernbach zei dit al over goede reclame: “Be provocative”. De boodschap moet je ook niet te moeilijk maken. Domme mensen denken dat complex heel slim is. Maar simpel is juist slim, aldus Trott. Daar bovenop laat juriste Ebba Hoogenraad in de laatste Adformatie weten dat adverteerders steeds voorzichtiger en preutser worden, zichzelf strengere regels opleggen dan zijn voorgeschreven. Momenteel is de lijstjespleuris weer uitgebroken. De beste marketeer van 2016 moet weer verkozen worden. Maar wie is dat dan? Wie is die marketeer die linksaf slaat waar anderen rechtsaf gaan. Wie is die marketeer die naast data ook zijn buik durft te laten spreken? Wie is de Donald Trump of Max Verstappen der marketeers. Eentje die het anders doet, eentje met ballen, eentje die links en rechts inhaalt en durft te gaan voor impact om daarna te overtuigen met zijn producten of diensten? We hebben een Top 100 van marketeers te vullen. Maar wie van de lezers hier komt er überhaupt tot een Top10 van lefmarketeers?
Adformatie, 3 december 2016
Wat fijn dat er in een tijd waar robotarmen oogoperaties doen, auto’s zelf rijden, computers een wereldkampioen Go te kakken zetten en autootjes op Mars haarscherpe foto’s afleveren, er nog steeds mensen als Bert van der Veer zijn. Mensen die ons geruststellen en zeggen dat het allemaal wel meevalt. In een duo interview met Trouw laat Van der Veer (65) samen met televisiemaker Tim den Besten (29) zijn licht schijnen over het medium televisie. Van der Veer geeft aan nog steeds aan het infuus van kijkcijfers te liggen. Het is nog steeds scoren of verzuipen volgens de pijplurkende TV goeroe. Zo kijkt hij alweer uit naar zondagochtend waar de kijkcijfers van de eerste aflevering van zijn format ’65 jaar Televisie’ bekend worden. Inmiddels weten we dat dit op zaterdagavond prime time een kijkdichtheid van maar liefst 2,2% heeft behaald. Den Besten geeft de fascinatie voor de kijkcijfers niet te begrijpen. Soms scoren zijn programma’s juist online goed en niet op het reguliere apparaat in de huiskamer. Van der Veer denkt echter dat die daling van lineair televisiekijken niet zo heftig is als velen vrezen. Hij stelt dat het zeven dagen per week naar Youtube filmpjes kijken ‘rare dingen met je hersenen doet’. Misschien moet Van der Veer aan een nog dikkere bril. Maar het kan ook zijn dat Bert door een dikke veertig jaar betrokkenheid in de wereld van televisieprogramma’s zoals Moppentoppers, Webcamgirls en De Vakantieman zijn eigen hersenen in de fik heeft gezet. Televisiekijktijd kalft sneller af dan het ijs op de poolkappen. En de adverteerder volgt die kijker op zijn online vlucht naar meerdere schermen. Er wordt online voor 1,7 miljard advertenties gekocht op jaarbasis, twee keer zoveel als op televisie. Het denken van Van der Veer is exemplarisch voor partijen in Hilversum. De publieke omroep staat al geruime tijd in een ontken-modus. En televisie belangenbehartiger Screenforce trekt rookgordijnen op rondom de verschuiving van reclamebudget naar online. Het is te hopen dat de traditionele televisiebedrijven snel wakker worden, want het format ‘100 jaar Televisie’ zal er zo zeker nooit komen.
Wat lopen er toch veel onontdekte genieen rond in Nederland. Niet erkende Einsteintjes, Steve Jobjes in de dop. Zo wordt onze marketingwereld verblijdt met ene Gideon Tailleur, van beroep marketeer. En die heeft die hele Pokemon Go rage al veel eerder bedacht. “..De Pokemon Go rage verraste mij helemaal niet..”, aldus Tailleur. Deze geniale marketeer geeft aan dat augmented reality nu hip is en haalde daar een aantal weken geleden de Adformatie mee: “dit verwachtte ik dus vorig jaar al..”. Nu zullen vele lezers misschien denken dat Gideon Tailleur familie is van Max. Maar dit is geen mop mensen. Tailleur had een app bedacht waarmee je Efteling figuurtjes in het sprookjesbos kon laten rondlopen. Maar die verdomde Efteling was te bang om het te doen. Tailleur: “..Zonde, ik wilde degene zijn die de wereld wakker zou schudden met de kracht van augmented reality..”. Insiders laten weten dat Tailleur binnenkort met nog veel meer uitvindingen komt die zijn klanten niet zagen zitten maar wel de wereld zouden veranderen. Zo blijkt hij eigenlijk de uitvinder van de Tesla te zijn. Hij had dus al heel lang een idee om een auto op batterijen te laten rijden. Maar zijn klant Duracell was te bang om er in te stappen. Ook heeft Tailleur eigenlijk de Virtual Reality bril uitgevonden. Vroeger speelde hij al veel met een View-Master. Daar kreeg hij het idee om een achtbaan in 3D weer te geven. Maar deze keer liet zijn klant Duinrell het verdulleme afweten. Het valt echt niet mee om de wereld grondig te veranderen als je klanten steeds niet meewerken. Het overkomt menig creatief dagelijks. Het is het lot van de adviseur. Het heeft geen zin om er achteraf over te huilebalken in de Adformatie. Je ideeën gaan door of niet. Zijn een succes of bestaan niet. Door het achteraf claimen van wereldschokkende ideeën die je klanten niet zagen zitten zal Tailleur uiteindelijk maar één ding bereiken. Een standbeeld van zichzelf in het Sprookjebos.
Tuinieren brengt je echt op de gekste ideeën. Dat schrijft Anne-Marie Ketelaar van onderzoeksbureau Communication Analytics in Communicatie. Elk jaar ziet ze dat 90% van haar tuin hetzelfde blijft, maar 10% is een verrassing. Plantjes die helemaal niet gezaaid zijn steken toch de kop op. Hoe Anne-Marie er precies op komt is niet helemaal duidelijk, maar ze legde gelijk de brug naar inzichten die je uit een uitzendschema kan halen. Ik heb dat zelf ook weleens hoor. Dat ik rond deze tijd bij de groenteboer sta met een paar komkommers in mijn handen. Ik krijg dan de bijna onbedwingbare neiging een stukje te schrijven over de geschiedenis van mediaplanning in Papoea-Nieuw-Guinea. Maar ik houd me dan in. Anne-Marie niet. Die sloot zichzelf op met een stapel uitzendschema’s. En wat ze daar allemaal wel niet uit haalde is bijna met geen pen te beschrijven. Ze deelde dit ook met een adverteerder die enorm verrast was met de hoeveelheid inzichten. Zo kwam Anne-Marie erachter dat de kosten per grp tussen maanden verschillen! En ze zag die verschillen in kosten ook tussen zenders. Een ontketende Ketelaar ontdekt vervolgens dat een 45 secondenspot in januari goedkoper kan zijn dan een 30 secondenspot in december. Ook blijkt uit deze diepgravende analyse dat de ene campagneflight met eenzelfde budget vier keer zoveel GRP’s oplevert dan een andere flight. Het wordt hiermee wel heel duidelijk waarom Anne-Marie haar bureau MOA Marktonderzoeksbureau van het jaar 2015 was. Binnenkort schijnt Ketelaar uit uitzendschema’s te onthullen dat niet elke maand in het jaar 31 dagen heeft. Dat alle dagen daarentegen wel 24 uur tellen. En dat er ‘s avonds laat bij loeihete belmeiden minder grp’s te halen zijn dan tijdens The Voice. Het kan zijn dat Anne-Marie ook gedrogeerd is door Bill Cosby. Of de betreffende adverteerder er eentje is uit de categorie steunzolen. Eentje die zelf lekker hobbyt met tv zenders zonder mediabureau. Als je anno 2016 met dit soort verbluffende inzichten komt mag je eerst weleens een berg onkruid uit je ogen wieden.
U heeft het vast opgemerkt de laatste tijd. Er is een “wat kunnen merken leren van”-pleuris uitgebroken in reclameland. En soort van “wist u dat”- epidemie. Maar die vinden we gelukkig alleen nog terug in plaatselijke korfbalkrantjes. Een dooie artiest is sowieso een goede aanleiding voor zo’n stukje. Wat kunnen merken leren van Prince? Behalve dat we van hem leren dat het handig is een testament te maken en dat crack niet goed is voor je gezondheid, kunnen merken er ook iets van leren volgens de experts. De goeroes menen dat Prince je leert onderscheidend te zijn, verschillende kanalen te gebruiken, je klanten te verrassen en nog veel meer open communicatiedeuren. Sommige artiesten hebben pech, die worden levend al door de consultants gefileerd. Ed Sheeran was onlangs aan de beurt. Via allerlei modellen en theorieën werd op een marketingblog in een paar duizend woorden uitgelegd wat het succes van is van Ed Sheeran. Dat merken ook authentiek moeten zijn, dat ze aan less is more en archetype ellende moet doen en nog veel meer. Ed zou er zelf weinig van snappen. Een ander vakblad liet onlangs merken weer leren van Randy Newman. Op moment van schrijven heeft Nederland zich geplaatst voor de finale van het Eurovisie Songfestival. Let u op mijn woorden mensen. Binnenkort komt er een marketingheilige langs die ons vertelt wat merken kunnen leren van Douwe Bob. Dat Nederlandse merken moeten aanpappen met Armeense merken. Dat een vette tattoo in je nek synoniem staat voor effectieve verrassing. Dat er meer modellen met slaapkamerogen in advertenties moeten. Geen specialist staat er bij stil dat het succes er vooral is dankzij de onwaarschijnlijk goede liedjes die deze artiesten afleveren. Sommige bureaus springen ook graag op de trein van ‘wat merken kunnen leren van’. Zo was er het social bureau dat deze kapstok gebruikte merken te laten leren van 1 april grappen. Een ander blog schreef weer over wat merken kunnen leren van mediamerk Linda. Bij deze een dwingende oproep. Kunnen alle schrijvers van deze stukjes er asjeblieft van leren om gewoon origineel te zijn?
Nieuwjaarsdag 2018. Rob Trip opent het NOS Journaal met de mededeling dat de zojuist gekozen president van de wereld, Maxine Love, een verbod op alle reguliere reclame afkondigt. “Reclame laat ons consumeren, laat ons dingen kopen die niet nodig zijn of slecht voor ons zijn”. Het verbod is nodig om wereldproblemen als obesitas, klimaatverandering en grotere schulden bij consumenten aan te pakken. De bekende adverteerder Harry Driessen van Henkelsdorf reageert geschrokken. Op een conferentie laat hij weten dat hij nog meer nadruk zal leggen op de reeds ingeslagen weg van content maken. En niet onbelangrijk, hij zal meer inspanningen doen zijn content gevonden te laten worden. En ervoor te zorgen dat met de juiste algoritmen de content zichtbaar te maken. Bovendien zegt hij zijn data van zijn klanten en fans nog te hebben, alsmede zijn sponsorship en zijn packaging. Ook zegt Driessen meer tegen de retailer te zullen gaan aankruipen. Instore is een belangrijk communicatiekanaal. Het schap moet spreken, shoppen moet een bijzondere ervaring zijn. Nieuwjaarsdag 2023. Journaallezer Rob Trip meldt dat er wereldwijd nog eens 300 media-eigenaren failliet zijn gegaan afgelopen jaar. En vanuit het hoofkantoor van de wereld in New York City laat Maxine Love weten dat de kapitalistische machine van merken verder afgeremd moet worden in het belang van alle mensen en de planeet. Er komt een verder verbod op sponsoring, branded content, events en instore communicatie. Merken worden bovendien verplicht alleen nog maar te mogen communiceren als het bijdraagt aan een betere wereld. Driessen van Henkelsdorf laat in een reactie weten nog meer op data te gaan inzetten. Je klanten kennen en servicen wordt cruciaal. Ook laat Driessen weten dat hij blij is met de stappen die zijn merken al gedaan hebben om waarde toe te voegen aan de levens van consument. Met onder meer apps die namens merk Florel een gezondheidscoach zijn of de app van Knoyco die mensen helpt gezond te eten. Deze content van adverteerders moet gevonden, gebruikt en gedeeld worden. We gaan van Paid Owned Earned (POE) naar Found, Used, Kept en Shared. FUKS that!
Als je het even afpelt dan zie je: het is eigenlijk gewoon niks. Dat zei Sanoma CEO Susan Duinhoven 
Een paar weken geleden werd de jaarlijkse Nationale Tuinvogeltelling gehouden. Natuurlijk was de mus weer de gedoodverfde winnaar. Maar wie goed keek kwam ook de Paradijsvogel tegen. Sjuul Paradijs dook her en der in de media op met de start van zijn nieuwe bedrijf Trusted Media. Paradijs doet dit samen met zijn voormalig adjunct hoofdredacteur van de Telegraaf, Kees-Jan Emmer. Daar waar de heren bij De Telegraaf nog geen digitale kikker van de kant konden duwen, hebben ze nu het licht gezien. Bekijk de 
Ruud de Langen 